คนทำงานในกรุงเทพจัดงบรายเดือนอย่างไรให้เหลือเก็บ

30 กันยายน 2569

เงินเดือนเข้าวันที่ยี่สิบห้า แต่พอถึงกลางเดือนถัดไปบัญชีก็เหลือน้อยจนต้องคิดทุกมื้อ เป็นแบบนี้กันอยู่หรือเปล่า

ค่าครองชีพในกรุงเทพสูงกว่าหลายพื้นที่ โดยเฉพาะค่าที่พักและค่าเดินทาง และการทำความเข้าใจข่าวเงินเฟ้อกับค่าครองชีพของตัวเอง ช่วยให้เห็นว่าหมวดไหนกำลังกินงบมากขึ้น หลักทั่วไปที่หลายคนใช้เริ่มต้นคือแบ่งรายได้เป็นสามก้อน ราวครึ่งหนึ่งสำหรับค่าใช้จ่ายจำเป็น ราวสามในสิบสำหรับสิ่งที่อยากได้ และอย่างน้อยหนึ่งในห้าสำหรับเงินเก็บ สัดส่วนนี้ปรับได้ตามช่วงชีวิต

คนทำงานตัวคนเดียว

ค่าเช่าห้องกับค่าเดินทางมักเป็นสองก้อนใหญ่ บางคนยอมจ่ายค่าห้องใกล้รถไฟฟ้าสูงขึ้นเพื่อประหยัดค่าเดินทางและเวลา ลองคำนวณทั้งสองก้อนรวมกันก่อนตัดสินใจย้าย

อีกจุดที่ควรดูคือค่าใช้จ่ายเล็กๆ ที่เกิดทุกวัน อย่างกาแฟแก้วเช้า ถ้าแวะคาเฟ่เป็นนิสัย ลองดูแนวทางวางงบค่ากาแฟสำหรับคนแวะคาเฟ่เป็นประจำ แล้วตั้งวงเงินต่อเดือนไว้เลย ส่วนของที่ซื้อตามกระแส เช่นของเล่นสะสมที่คนต่อคิวซื้อ ควรอยู่ในก้อน “อยากได้” ไม่ใช่ไปเบียดเงินเก็บ

ครอบครัวที่มีลูกเล็ก

ค่าเรียน ค่านม และค่ารักษาพยาบาลของเด็กคือหมวดที่ตัดไม่ได้ จึงควรแยกบัญชีไว้ต่างหาก ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินที่พอใช้จ่ายได้หลายเดือน เพราะเรื่องไม่คาดคิดของครอบครัวมีโอกาสเกิดมากกว่าคนตัวคนเดียว การซื้อของใช้จำเป็นแบบแพ็กใหญ่ร่วมกับญาติหรือเพื่อนบ้านก็ช่วยลดต้นทุนต่อชิ้นได้

ผู้สูงอายุ

รายได้มักมาจากเงินบำนาญ เงินออม หรือลูกหลานที่ส่งให้ งบจึงควรเน้นความแน่นอน แยกค่ายาและค่าเดินทางไปโรงพยาบาลไว้ก่อนเรื่องอื่น ราคาอาหารสดและผลไม้บางชนิดขยับตามปัจจัยไกลตัว อย่างการค้าข้ามแดนระหว่างไทยกับลาว การซื้อตามฤดูกาลจึงช่วยประหยัดได้

งบที่ดีไม่ใช่งบที่ตัดทุกความสุขออก แต่เป็นงบที่เรารู้ว่าเงินทุกบาทไปไหน บางทีการเริ่มจดรายจ่ายสักเดือนอาจบอกอะไรเรามากกว่าที่คิด